Tymczasem
dziękujemy wszystkim, którzy pojawili się 13.06 Rynku we Wrocławiu
dziękujemy wszystkim, którzy nie bali się poczęstować słodką kulką
dziękujemy wszystkim, którzy stali w kolejce po jedzonko dużo wcześniej zanim przyjechała nasza kuchnia
dziękujemy wszystkim, którzy ciągnęli wóz
dziękujemy wszystkim, którzy zrobili piękne zdjęcia z festiwalu
dziękujemy wszystkim mediom, które odwiedziły nasz festiwal, za wszystkie audycje, reportaże, relacje i notki prasowe
dziękujemy paniom z firmy “Transformers” za entuzjazm do pomocy w sprzątaniu
dziękujemy dyrektorowi szkoły nr 71 za wypożyczenie ławeczek
dziękujemy ekipie kuchennej pod kierownictwem Rasika i Madhavy za wspaniałe gotowanie
dziękujemy ekipie sceniczno – nagłośnieniowej za otwartość i dobrą współpracę
dziękujemy Panu Marcinowi z Wydziału Kultury… firmie Toi Toi, Pani Bogusi z firmy ZDIUM, Paniom Dorocie i Danusi z “Wegi”, Straży miejskiej za pomoc i przychylność
dziękujemy tancerkom, muzykom, konferansjerom
dziękujemy Dominikowi, Mariuszowi, Yadunandanie za transport wozu i pracę u podstaw
dziękujemy Trisamie, Premadanie i wszystkim, którzy przez wiele miesięcy brali udział w przygotowaniach
dziękujemy wszystkim, którzy wsparli finansowo nasz festiwal
dziękujemy wszystkim instytucjom, które objęły patronatem nasze wydarzenie
dziękujemy Panu Sekretarzowi Ambasady Indii w Polsce za skromność i życzliwość
dziękujemy wszystkim gościom z Indii, którzy przybyli na festiwal z różnych miast Polski
dziękujemy wszystkim wielbicielom Kryszny, bhaktom za nastrój służenia z jakim przyjechali
dziękujemy pogodzie, że nas nie zawiodła
i w końcu wszystkim tym, którzy wspierali nas z daleka, z powodu obowiązków, kłopotów ze zdrowiem etc
dziękujemy wszystkim życzliwym ludziom, dzięki, którym to wydarzenie po prostu było takim…
dziękujemy Panu Jaganathowi, Panowi Wszechświata.

Ewa Kmiecik Antoniewicz – Rati Manjari dasi

- Dla wielu wielbicieli Kryszny w Polsce tegoroczna Ratha Yatra, będzie wydarzeniem długo oczekiwanym. Tak naprawdę wielu bhaktów marzyło o takim przedsięwzięciu już od dawna– co spowodowało, że te pragnienia zaczęły być realizowane? W jakich okolicznościach powstawały pierwsze pomysły na ten Festiwal?

Od kilkunastu lat marzymy o takim festiwalu z prawdziwego zdarzenia. Dotychczas próbowaliśmy przygotowywać go na małą skalę, najpierw w naszych ośrodkach farmowych, potem z większym rozmachem na kolejnych festiwalach Przystanek Woodstock – Jurka Owsiaka.

Ruch Hare Kryszna znany jest na świecie jako misyjna gałąź wisznuizmu, wywodząca się ze starożytnej, monoteistycznej religii Indii. Wielbiciele Kryszny słyną z dynamicznego i ekspresyjnego tańca, wyśmienitej kuchni, a także z organizacji festiwali. Festiwal Ratha Yatra zawiera wszystkie te elementy: parada z wozem po ulicach miasta ukazuje taniec i śpiew, występy sceniczne – kulturę starożytnych Indii, a kuchnia wegetariańska na pewno podkreśli wszystkimi smakami dobry nastrój.

Dla wielu z nas, którzy mieli okazję brać udział w takim festiwalu w Indiach lub innych krajach świata udział w nim wywarł niezapomniane wrażenie. Dlatego chcemy dać możliwość przeżycia tego samego zarówno polskim wyznawcom Kryszny, jak i mieszkańcom naszego kraju. W zeszłym roku w sierpniu, w czasie trwania Festiwalu Nama hatta, grupa wielbicieli postanowiła podjąć się tego wyzwania. Głównymi inspiratorami byli bhaktowie z grupy harinam: Gauranga Awatara Prabhu i Madhava Bhagavan Prabhu oraz Parananda Prema Prabhu. Stworzyli oni szkielet projektu, do którego potem dałączyło wielu wielbicieli z prezydentem świątyni wrocławskiej, Premadaną Mataji, na czele.

- Przygotowania do Ratha Yatry trwają już ponad ponad pół roku, wielu wielbicieli jest zaangażowanych w prace przygotowawcze. Czy masz może jakieś refleksje związane z dotychczasowym działaniem i współpraca bhaktów?

Widzę, że z dnia na dzień coraz więcej bhaktów angażuje się w ten projekt. Działanie dla Pana Jagannatha ożywia i inspiruje ich do współpracy. Na początku nie spodziewałem się, że tak wiele osób chce wziąć udział w tym przedsięwzięciu. Gdy zobaczyłem entuzjazm grupy bhaktów pracujących w trakcie festiwalu NH zrozumiałem jak wielki potencjał mamy do wykorzystania. Ratha Yatra to moje marzenie od kilkunastu lat. Niejednokrotnie ozmawialiśmy o tym z wielbicielami w różnych ośrodkach i myślę, że Kryszna słuchał naszych pragnień i przygotowywał zaplecze.

Gdy w trakcie ostatniej wizyty Haripada Prabhu pojawiła się idea zorganizowania takiego festiwalu jesienią – nie byliśmy jeszcze na to gotowi. Lecz od tego momentu zacząłem coraz częściej rozważać z bhaktami ten temat. Gdy w czasie festiwalu pojawił się projekt Ratha Yatry potraktowałem to jako znak od Kryszny, że już czas się do tego zabrać poważniej. Od razu skontaktowałem się z Indradyumna Swamim i Jayatamem Prabhu w sprawie wozu, potem z Premadaną Mataji w sprawie pilotowania projektu przez świątynię wrocławską, Dvarakcyuta Prabhu z grupą harinam również od razu zaangażowali się w ten projekt, a potem kolejno coraz więcej osób szukało służby dla siebie w tym przedsięwzięciu. I tak jest do dziś.

Jestem też pewien, że będzie tak w rzyszłości. Inną sprawą jest to, że gdy pracujemy razem ścierają się poglądy, pojawiają różne pomysły, czasem okazuje się, że rezygnujemy z czegoś, bo jeszcze nas na to nie stać. Jest to nastrój wspólnego działania, który, jestem pewien, zadowala Srila Prabhupada i naszych mistrzów duchowych. Dzięki wspólnym działaniom poznajemy lepiej siebie, innych i nasze możliwości wspólnego działania.

- Patrząc z boku wydaje się, że Festiwal Ratha Yatra nie jest trudny do zorganizowania. Widząc jednak tak dużą ilość bhaktów zaangażowanych w przygotowania można dojść do wniosku, że jest to zadanie pochłaniające bardzo dużo energii. Czy uważasz, że jesteśmy gotowi na tak duże przedsięwzięcie?

Zdecydowanie jesteśmy gotowi na przedsięwzięcie, które zaplanowaliśmy. Mam też nadzieję, że ucząc się teraz będziemy w stanie w przyszłości zrobić coś jeszcze większego. Wierzę, że Kryszna jest możliwością w człowieku i widzę jak to manifestuje się w tym projekcie. Bez wątpienia popełniamy błędy, czy nie wszystko jest na takim poziomie jakim byśmy chcieli by było, lecz jest to skutek podjęcia pierwszy raz takiego wyzwania i jednocześnie możliwość
uczenia się jak to robić lepiej.

- Zapewne organizatorzy mają już za sobą wiele pokonanych przeszkód. Czy wszystko udało się dotychczas zrealizować wg. zamierzonych planów, jakie pojawiły się największe trudności związane z organizacją Festiwalu?

Tak to prawda. Pokonaliśmy kilka przeszkód: brak wiary, obawę o finanse, o to jak zareagują Władze Miasta, Ambasador, czy będą sponsorzy… Plany korygujemy w trakcie. Budżet również dostosowujemy do naszych możliwości. W trakcie spotkań dyskutowaliśmy program minimum – parada wozu i większy harinam, lecz okazało się, że już teraz stać nas na więcej.

Osobiście wierzę, że uda nam się sfinalizować całe zamierzenie bez cięć programowych, lecz jesteśmy na to gotowi. Entuzjazm bhaktów zaskakuje nas często i zamiast szukać osób i finansów otrzymujemy w dotacji służbę i finanse jednocześnie. Malaharini Mataji zgodziła się przygotowywać całościowe raporty z naszych działań w sferze finansów. Parananda Prema Prabhu pilotuje program zbierania dotacji, Rati Manjari Mataji grupę odpowiedzialną za reklamę i media, Mataji Anna podjęła się roli podsumowywania naszych raportów i przesyłania ich wszystkim zainteresowanym, Śyamanada Prabhu przygotowuje kwestie transportowe i zaopatrzeniowe. To tylko kilka osób, które mimo przeszkód wcielają ideę tego festiwalu dzień po dniu.

-Od dawna bhaktowie nie współpracowali z Władzami Miasta, nie organizowali tak dużych projektów. Nie ukrywajmy, że spójna i składna współpraca wymaga pewnych umiejętności. Czy bhaktowie zaskoczyli Cię niuansami w działaniu, lotnością umysłu i miejętnym zaangażowaniem?

To prawda, lecz niedawno mieliśmy kurs IC który wyłonił grupę osób gotowych by uczyć się takich umiejętności. Młode osoby mają świeże spojrzenia na potrzeby odbiorców, są wykształcone i używają swoich najlepszych umiejętności organizacyjnych. Mamy też pomoc doświadczonych bhaktów, którzy od lat działają we Wrocławiu Kisiora Kisiori Prabhu, Abhaya Prada Mataji, Varuna Prabhu, Janavi Mataji to osoby, na których zawsze można polegać. Jestem zaskoczony ich umiejętnościami i możliwościami wspólnej pracy dla Pana Jagannatha.

- Jakie są cele tego Festiwalu ?

Podzieliłbym je na dwie sfery wewnętrzną i zewnętrzną. Ta pierwsza dotyczy środowiska wielbicieli. W tej sferze głównym celem jestumacnianie więzi między wielbicielami w trakcie wspólnej służby oddania dla Pana Jagannatha. Uważam go za podstawowy, gdyż daje nam możliwość mocniejszego zintegrowania naszego środowiska wokół duchowych czynności, zaangażowania wielbicieli do wspólnej pracy nad projektem, czy przyjmowania odpowiedzialności za powierzone zadania, uczenia się lepszej komunikacji. Wspólna praca nad Festiwalem Wozów jest też doskonałą okazją dla wielbicieli by zaangażować się w wielbienie Bóstw i wspólne przygotowania do realizowania misji naszego Towarzystwa.

Druga sfera dotyczy misyjnego charakteru naszego związku wyznaniowego. Ratha Yatra jest okazją do propagowania duchowej kultury wśród połeczeństwa, rozdawania świętego imienia i prasadam, prezentowania nastroju wielbienia Kryszny, poprzez taniec i śpiew, prezentowania wiedzy Bhagavad-gity i Bhagavatam ogółowi społeczeństwa, pokazanie ludziom metody duchowego rozwoju, której sami używamy i uważamy za najbardziej efektywną.

-Co uważasz w tym projekcie za najważniejsze? Co jest kluczem do sukcesu?

Myślę, że kluczem do sukcesu jest utrzymanie nastroju wiary w Krysznę i atmosfery współpracy w zespole wielbicieli. Jeśli przygotowujące festiwal osoby będą czuły radość z dobrze wypełnionej służby oddania, to bez wątpienia będzie to sukces. Kluczem do sukcesu jest docenienie wkładu innych i realna ocena możliwości każdej osoby. Ważne jest też błogosławieństwo czystych wielbicieli i moc która za nim idzie.

- Duży Festiwal – to duże wydatki. Jak wygląda finansowa strona organizacji Festiwalu?

Duży festiwal to też duża atrakcja kulturalna, która przyciąga wielu uczestników i wiele możliwości pełnienia służby oddania. Wielu bhaktów korzysta z tej okazji. Także sponsorzy dostrzegają to jako okazję do promowania idei wegetarianizmu, czy zdrowego trybu życia.

Pomocna tu jest na pewno Ambasada Indii i społeczność hinduska zamieszkująca Wrocław, a także inne regiony Polski. Od strony finansowej mamy zapewnienia wsparcia finansowego kluczowych elementów festiwalu (wynajęcie sceny, transport wozu, dotacje artykułów spożywczych na gotowanie posiłków) jednak chcemy uzbierać jak największą kwotę dotacji. W związku z tym nasz zespół zajmujący się reklamą i promocją wydał folder i plakat. Projekty graficzne są wykonane przez Acinntyę Mataji, a dyskutowane przez cały zespół organizacyjny. Uruchomiony został rachunek bankowy, na tóry można wpłacać datki na festiwal. Zespól finansowy rozsyła informacje do potencjalnych sponsorów, organizuje spotkania i zachęca do wpłat na konto. Obecnie mamy na bieżące organizacyjne wydatki, lecz większość płatności czeka nas w ostatnim okresie, zachęcamy więc wszystkich do współfinansowania projektu.

- Co jest dla Ciebie najbardziej motywujące w angażowaniu się w ten Festiwal?

Najbardziej motywuje mnie służba oddania innych wielbicieli. Gdy czytam cotygodniowe raporty z ich działań czuję się częścią sankirtanowej grupy wielbicieli i szukam sposobów by zrobić coś lepiej.

- Czy nie obawiasz się działalności propagandowej ze strony RuchówAntykultowych lub Kościoła Katolickiego? Czy w ogóle dostrzegasz obawy związane ze złym odbiorem Ratha Yatry?

Prawdę powiedziawszy myślę, że Ratha Yatra jest okazją by lepiej dać się poznać innym wyznaniom. Ilekroć byłem na harinamie, na Rynku wrocławskim, czułem aprobatę ludzi mijanych na ulicy. Promujemy to wydarzenie jako działalność ukazującą kulturę Indii, więc nie myślę by z tego powody były jakieś ataki. Oczywiście bierzemy pod uwagę, że w pewnych kręgach ludzie nie akceptują naszego stylu życia, czy poglądów religijnych. Jeśli pojawi się jakieś niebezpieczeństwo będziemy reagować odpowiednio z obowiązującym prawem.

- Krążą opinie, że organizacją Ratha Yatry zajęli się głównie bhaktowie z Wrocławia. Czy nie jest to zbyt etnocentryczne? Czyż nie każdy powinien móc znaleźć swoje miejsce w budowaniu tak wspaniałego przedsięwzięcia?

Myślę, że to naturalne skoro organizujemy Ratha Yatrę w tym właśnie mieście. Od dłuższego już czasu w naszym regionie działa grupa harinam, która organizuje zarówno programy, jak i harinamy. Miedzy innymi dlatego wybraliśmy Wrocław jako miejsce pierwszej Ratha Yatry w Polsce. Nie znaczy to jednak, że tylko bhaktowie z Wrocławia ją przygotowują. Mile widziane są wszystkie chętne osoby. Już teraz pomagają nam przecież bhaktowie i z Warszawy i innych ośrodków. Chcemy by była to okazja do integrowania się całej naszej społeczności.

- Dla kogo zatem organizowany jest Festiwal?

Przede wszystkim organizujemy ten festiwal dla Najwyższego Pana, który w postaci Pana Jagannatha oryginalnie obchodzi ten festiwal co roku. Chcemy zadowolić Śri Śri Gaura Nitay i Śri Śri Panca-tattvę, którzy corocznie celebrowali ten festiwal w Puri, w Indiach. Chcemy zadowolić Śrila Prabhupada, który przyniósł nam ten festiwal z Indii na zachód, a także wszystkich wyznawców Kryszny. No i oczywiście chcemy dostarczyć duchowych wrażeń mieszkańcom miasta i turystom, którzy wezmą udział w Festiwalu na Rynku wrocławskim 13-go czerwca bieżącego roku.

-Czy masz jakieś szczególne przesłania związane z Festiwalem?

Połączmy nasze wysiłki by propagować ideę wspólnej pracy dla Kryszny i krzewienia nastroju sankirtanu wśród ogółu ludzi.

- Czego życzyłbyś wszystkim organizatorom jak i przyszłym uczestnikom tego Festiwalu?

Udanej pierwszej Ratha Yatry, a także kontynuowania tego projektu w następnych latach, również w innych miastach naszego kraju. Inspirujących kirtanów, smacznego prasadam i wspaniałego towarzystwa wielbicieli Kryszny.

Przygotowania trwały wiele miesięcy i z każdym kolejnym tygodniem nabierały tempa, dołączały kolejne osoby Czujemy się dozgonnie wdzięczni:)wszystkim naszym sponsorom, osobom wspierającym w dobrych życzeniach i myślach.

Dziękujemy instytucjom, które zgodziły się dać swoje logo, za zaufanie jakim nas obdarzyły.

Dziękujemy wszystkim, którzy pomogli i nadal to robią…bo przecież to jeszcze nie meta. Właśnie teraz potrzebujemy najwięcej wsparcia, waszej obecności…

Do zobaczenia na Ratha Yatrze 13.06.2009 o godz 14.00 na Rynku Wrocławskim

organizatorzy!

• pierwszy
• drugi
• trzeci

Click here to view the embedded video.

Plan imprezy

14.30 – 17.30 przejazd wozem festiwalowym, 5ciągniętym przez uczestników, 6od ulicy Świdnickiej do Rynku, a następnie wokół Rynku, z przystankami na rozdawanie poczęstunku z wozu
17.30 – 19.45 program artystyczny na scenie oraz poczęstunek wegetariański w namiocie obok sceny

Program artystyczny na scenie:

17.30-17.40 Zapowiedź konferansjera
17.40-18.00 Występ grupy muzycznej, muzyka Indii wykonywana na tradycyjnych instrumentach
18.00-18.15 Przemówienie Ambasadora Indii
18.15-18.30 Pokaz tańca indyjskiego
18.30-19.00 Teatr
19.00 -19.15 Pokaz tańca indyjskiego
19.15-19.45 Interaktywny taniec – Fusion Kirtan

]]> http://www.rathayatra.pl/plan-festiwalu.html/feed 0 http://www.rathayatra.pl/rathayatra-in-munchen.html http://www.rathayatra.pl/rathayatra-in-munchen.html#comments Sat, 28 Mar 2009 11:35:07 +0000 admin http://www.rathayatra.pl/?p=195 Haribol!

Nie ma to jak wakacje w mieście. Tym razem Heidelberg. Jestem tutaj pod skrzydłami Vipuli Prabhu (jeden z naszych polskich żyjący na obczyźnie). Ale o tym to kiedy indziej. Dzisiaj chciałbym się skoncentrować na Rathayatrze w Monachium.

Pojechaliśmy tam w 7 osób aby wesprzeć szeregi yatry monachijskiej. Cztery godziny jazdy po niemieckich autostradach – także nie było tak źle. Dojechaliśmy na czas. W Monachium na niebie nie było żadnej chmurki.

Moje pierwsze wrażenie kiedy ujrzałem wóz Pana Jaganatha to rozczarowanie, że jest on taki mały trochę. Ale ostatecznie nie wóz jest tutaj najważniejszy. Wkrótce przyjechał Ten, który miał być dzisiaj w centrum – Pan Jaganath czyli po naszemu Pan Wszechświata. Wkrótce został odpowiednio przystrojony wraz ze swoim bratem Balaramem i siostrą Subhadrą. I ostatecznie o 13:00 wyruszyliśmy na przejażdżkę po ulicach stolicy Bawarii. Wszystko odbywało się pod eskortą Policji (Ordnung muß sein!). W ten sposób wszystko było jak najbardziej autoryzowane i samochody musiały ustępować drogi Najwyższemu Panu. Nasz pochód nie był zbyt duży ale zrobił całkiem dużo zamieszania na ulicach.

Wśród zaproszonych gości brali udział m.in. HH Nava Yogendra Swami i HG Vijaya Prabhu (minister of book disribution in ISKCON). Kolorytu całemu przedsięwzięciu  i entuzjazmu dodawała dosyć liczna kongregacja indyjska. Bhaktowie dostarczali licznym przechodniom (niektórzy z nich mieli całkiem nisko opuszczoną żuchwę) prasadam Pana Jaganatha w formie owoców i słodkich kulek.

Ostatecznie całkiem zmęczeni dotarliśmy do dużego placu gdzie zakończyliśmy pochód. Tam na małej scenie odbył się bhajan i krótki wykład. W tym samym czasie na małych stoiskach wielbiciele rozprowadzali książki i indyjskości. Prasadam oczywiście również się zamanifestowało.

Dla mnie osobiście każda Rathayatra jest niezwykłym przeżyciem. Kirtan w obecności Pana Jaganatha smakuje wyśmienicie i ta samskara na długo pozostaje w pamięci.

Zdjęcia z Rathayatry w Monachium są tutaj

A tutaj przygotowałem dla Państwa coś nowego. Jest to slide show z podkładem muzycznym (dużo roboty z tym było ale jak to mówią: „pierwsze koty za płoty…” (chyba to nie jest specjalnie zgodne z zasadą ahimsy). Jest to samootwierający się (mam nadzieję) plik. Trzeba go sobie tylko ściągnąć do komputerka.

Rathayatra in Munich 2007.exe  30.36 MB jest tutaj

albo tam

Pozdrawiam serdecznie

Wasz sługa

Madhai-jivana Nitai dasa

PS następna Rathayatara to chyba na Przystanku Woodstock?

Ja się wybieram a TY?

Tekst pochodzi ze strony Madhaia

]]> http://www.rathayatra.pl/rathayatra-in-munchen.html/feed 0 http://www.rathayatra.pl/wielkie-oczy-i-rozkoszny-usmiech.html http://www.rathayatra.pl/wielkie-oczy-i-rozkoszny-usmiech.html#comments Sat, 28 Mar 2009 09:40:58 +0000 admin http://www.rathayatra.pl/?p=158 Niezwykłość formy bóstwa Pana Jagannatha nie pozostawia nikogo obojętnym i nadawane jest jej różnorodne znaczenie. Niektórzy twierdzą, że Parabrahman nie posiada formy, a “niedokończona” postać Jagannatha jest na to dowodem. Inni twierdzą, że jest to Budda lub Bhairava. Dla jeszcze innych wygląda ona upiornie lub jest po prostu starożytnym produktem modernistycznej myśli artystycznej.

A Kryszna w formie Pana Wszechświata ujmująco uśmiechając się, zdradza jedynie Swoje kosmiczne poczucie humoru. Istnieją trzy narracje wyjaśniające powody przyjęcia przez Pana tak zadziwiającej formy. Pierwsza opisuje lila króla Indradjumny i Kryszny, który w przebraniu cieśli pojawił się w celu wyrzeźbienia z wielkiej kłody, formy Jagannatha. Druga opisuje lila w Dwarace, gdzie Kryszna i Baladeva podsłuchując pod drzwiami opowieści Rohini o rozrywkach Kryszny we Wrindawanie zastygli w bezruchu, i w stanie wielkiej nostalgii i uniesienia przyjęli niesamowite formy “Wielkich Oczu i Rozkosznego Uśmiechu”. W niniejszej publikacji mamy miejsce jedynie na trzecią historię, a zasłyszaną z ust Gour Govindy Swamiego.

Pewnego dnia, Narada i Uddhava znaleźli Krysznę leżącego nieprzytomnym na ziemi. Przyczyną Jego stanu była tęsknota za Radharani. Narada zdawał sobie sprawę, że gdyby zagrał na vinie i zaśpiewałby o chwałach Wrindawany, to Kryszna natychmiast odzyskałby przytomność i na nic nie zważając, na stałe powróciłby do Wrindawany.
W tej sytuacji, Narada zasugerował, aby Uddhava udał się do Wrindawany i przygotował wszystko na przyjazd Pana. Jednak Uddhava miał wątpliwości czy mieszkańcy Wrindawany uwierzą w Jego słowa. Przecież jego obietnica dana vraja-vasim, że przekona Krysznę do powrotu, nigdy nie została spełniona. Dlatego obaj udali się do Balaramy i poprosili Go o spełnienie tej ważnej misji. Jednakże i On odmówił, jako że przebywając kiedyś dwa miesiące we Wrindawanie, nie udało mu się pocieszyć nawet jednej osoby.

W końcu siostra Kryszny Subhadra zaoferowała swoje usługi. Miała nadzieję, że kiedy już usiądzie na kolanach mamy Jasiody, otrze jej z twarzy krople łez i zapowie rychłe przybycie Kryszny, to wszelki ból doświadczany przez mieszkańców Wrindawany zostanie uśmierzony i już wszyscy razem przygotują wielki powitalny festiwal na Jego cześć. Kiedy wsiadała do powozu, Pan Balarama zdecydował się do niej przyłączyć. Dlatego podczas Ratha Yatry wóz Pana Balaramy jedzie jako pierwszy, a za nim wóz Subhadry i Kryszny.

Narada Muni zaczął grać na vinie… Dźwięk duchowej wibracji delikatnie musnął serce Kryszny, a odzyskawszy przytomność natychmiast przyjął On swoją słynną pozycję tribhanga, rozglądając się za fletem. Z pomocą Narady i Uddhavy udał się w kierunku rydwanu. Będąc pod odurzającym wpływem ekstatycznych myśli o Wrindawanie zataczał się i kołysał w przód i w tył. W czasie Ratha Yatry, Pan Jagannatha będąc niesionym na swój wóz, znajduje się właśnie w takim “chwiejnym” stanie umysłu.

Przybywając do Vrajabhumi, Baladeva i Subhadra doświadczyli nieopisanej i bardzo zaraźliwej intensywności uczucia miłości do Kryszny – uczucia emanującego z serc wszystkich mieszkańców Wrindawany. Na ich ciałach ukazały się symptomy ekstazy – smaku miłości do Boga. W ten sposób, całkowicie zapomnieli o celu swojej misji. Nie tylko nie byli w stanie pocieszyć nikogo z obecnych, ale także nie poczynili żadnych przygotowań na przyjazd Kryszny. Właśnie w takim stanie duchowego i miłosnego zapomnienia się widzimy ich na Ratha Yatrze.
W tym czasie, sparaliżowana bólem rozłąki z Kryszną Śrimati Radharani leżała w zagajniku Nidbhuvan, z głową opartą na kolanach Lalita-sakhi. Otaczało ją grono przyjaciółek. Nikt nie był do końca pewien czy jeszcze żyje, gdyż jej oddech był momentami niezwykle słaby, a innymi razy w ogóle niewyczuwalny. Nawet osoby, które zazwyczaj nie oszczędzały jej słów gorzkiej krytyki i zawsze z nią współzawodniczyły, takie jak Dżatila, Kutila i Czandrawali klęczały w smutku u jej stóp, błagając o wybaczenie.

Dotarłszy do Nidbhuvan, Kryszna z niecierpliwością i w wielkim pośpiechu zeskoczył z rydwanu. “Radhe, Radhe, Radhe! Proszę pozwól mi umieścić Twoje lotosowe stopy na mojej głowie”. Widząc Radharani, Kryszna natychmiast osiągnął stan mahabhavy dla Radhy. Członki Jego duchowego ciała skurczyły się, niczym żółw przyjmujący schronienie swej skorupy. Jego oczy rozszerzyły się i stały się bardzo, bardzo wielkie i okrągłe. Przewracał nimi raz po raz, a na Jego twarzy pojawił się niekontrolowany uśmiech. W tym momencie ponownie zemdlał. Forma Pana Jagannatha jest Kryszną, dokładnie w tej chwili. Jest kłodą drewna pływającą w radha-bhava – najwyższej miłości do Śrimati Radharani.
Orzeźwiająca bryza wiatru delikatnie przeniosła aromat ciała Kryszny w kierunku Radharani, co podziałało na nią niczym leczniczy i wskrzeszający do życia balsam. “Kryszna powrócił…” – wyszeptała jej do ucha Lalita-devi. Wszelkie cierpienia i ból, których tak długo doświadczała, zniknęły w tym momencie z jej pamięci. Pochylając się nad Kryszną, Radharani wyszeptała mu słodko do ucha: “Radhe, Radhe, Radhe…”. Kiedy Pan Kryszna odzyskał przytomność, Jego lotosowe oczy napotkały spojrzenie Jego ukochanej Śrimati Radharani…

Ratha Yatra jest festiwalem powrotu Kryszny do Wrindawany, aby spotkać się ze Śrimati Radharani. Świątynia Pana Jagannatha gdzie rozpoczyna się procesja jest Dwaraką, a świątynia Gundica – docelowy punkt Ratha Yatry – jest Wrindawaną. Pan Caitanya wyjaśnia, że Gundica jest Wrindawaną usytuowaną w naszych sercach. Kryszna nie będzie widoczny w naszym sercu tak długo, jak długo pozostaje ono nieczyste.

Purnaprajna dasa

Artykuł pojawił się w biuletynie “Przyszłość Świątyni” wydawanym przez warszawską świątynię Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny.

]]> http://www.rathayatra.pl/wielkie-oczy-i-rozkoszny-usmiech.html/feed 0 http://www.rathayatra.pl/parada-wozow.html http://www.rathayatra.pl/parada-wozow.html#comments Thu, 19 Mar 2009 12:16:16 +0000 admin http://www.cja.nazwa.pl/RY/?p=107 Ratha-Jatra (Parada Wozów) jest starożytnym festiwalem obchodzonym co roku na przełomie lipca i sierpnia przez nieprzebrane rzesze pielgrzymów w mieście Puri w Indiach . W chwili obecnej Ratha Jatra (zaraz po Kubhameli) uważana jest za największy festiwal religijny na świecie. Tego dnia bóstwa Kryszny znane jako Dźagannath, Subhadra i Baladewa opuszczają wnętrze świątyni i po umieszczeniu ich na ogromnych, barwnie udekorowanych wozach z charakterystycznymi kopułami (dochodzącymi do 15 metrów wysokości) przewożone są po ulicach miasta w barwnej procesji. Paradzie towarzyszy śpiew i taniec wyznawców, rozrzuca się kwiaty i prezenty oraz rozdawane jest pożywienie. Wozy ciągnione są za pomocą lin przez setki tysięcy pielgrzymów. Zaś drogę przed „Panem Wszechświata” (tak brzmi dokładne tłumaczenie imienia Bóstw) zamiata miotłą na złotym kiju, sam monarcha Orisy.

---

ISKCON z powodzeniem przeniósł tą wielowiekową tradycję ulicznych procesji z wizerunkami Bóstw Dżaganath do krajów cywilizacji zachodniej. Pierwsza tego typu uroczystość odbyła się w San Francisco już w 1967 roku.

Obecnie Radha Jatra obchodzona jest m.in. w Nowym Jorku, Londynie, Paryżu, Durbanie, Berlinie, Moskwie, Kalkucie czy Sydney.

Obchodzenie świąt liturgicznych jest ważnym komponentem praktyk duchowych współczesnych wyznawców Kryszny. Stanowi ono bezpośrednie nawiązanie do religijno- kulturowej tradycji waisznawizmu. Mające zazwyczaj wyjątkowo uroczystą i zarazem barwną oprawę, święta religijne upamiętniają najczęściej wydarzenia z życia Kryszny lub wielkich świętych waisznawizmu.

Click here to view the embedded video.

Zgodnie ze starożytną tradycją, daty świąt ustalane są na podstawie kalendarza księżycowego, co sprawia, iż mają one charakter ruchomy.

W dniach świątecznych wyznawcy Kryszny gromadzą się w bogato udekorowanych świątyniach, gdzie rozbrzmiewa muzyka sakralna i pieśni religijne. Przy takich okazjach wystawia się też tradycyjne przedstawienia teatralne oraz organizuje pokazy tańca indyjskiego. Charakterystyczny dla wszelkich świąt jest okresowy post zakończony wegetariańską ucztą. Do najważniejszych świąt liturgicznych, prócz wspomnianej już Ratha Yatry, obchodzonych współcześnie przez członków ISKCONu należą:

Kryszna Dźanmastami (przełom sierpnia i września) — narodziny Kryszny

Rama-Navami (przełom marca i kwietnia) — dzień, w którym czci się urodziny Ramaćandry (Ramy), inkarnacji Kryszny, wzoru władcy i rycerza

Gaura Purnima (przełom lutego i marca) — rocznica urodzin Śri Ćajtańji Mahaprabhu

---

---

---

Ratha-Yatra or Chariot Parade is an ancient festival, celebrated by countless pilgrims in the end of July and in the beginning of August in holy city Puri in India. Recently Ratha-Yatra is claimed to be one of the biggest religious festivals in the world, after Kumbhamela. On the day of the festival god Krishna with his brother an sister, called Jagannatha, Balabhadra and Subhadra, leave the temple and they are carried in the streets of the city in the picturesque parade, on big, colourfully decorated chariots with characteristic domes, which can be 15 meters high. The parade is accompanied by dancing and singing devotees, and flowers, food and gifts are distributed among people. Chariots are towed by hundred thousands of pilgrims with the help of ropes. Maharaj of Orisa sweeps the way before the chariot of The Lord of the Universe – Jagannatha with the broomstick on golden stick.

ISKCON successfully transferred the ancient tradition of street parades with icons of Jagannatha to the Western countries. First parade took place in San Francisco in 1967. Ratha-Yatra is celebrated nowadays a. o. in New York, London, Paris, Durban, Berlin, Moscow, Calcuta or Sydney.

The religious feasts are important parts of spiritual practise of contemporary devotees of Krishna. They are directly connected to the religious and cultural tradition of Vaishnavism. Celebrations commemorate famous events from life of Krishna or great holy men of Vaishnavism, therefore they have very rich, solemn setting.

Click here to view the embedded video.

On festive days devotees are gathered in luxury decorated temples, accompanied by sacral songs and music. There are performed traditional theatre plays and Indian dances. A part of every celebration is the temporary fast, ended with a big vegetarian feast.

The most important celebrations, apart of Ratha-Yatra, are:
Krishna Janmastami /end of August and beginning of September/ – birthday of Krishna;
Rama-Navami /end of March and beginnig of April/ – birthday of Ramacandra, incarnation of Krishna;
Gaura Purnimi /end of February and beginnig of March/ – birthday of Sri Cajtanja

]]> http://www.rathayatra.pl/parada-wozow.html/feed 0 http://www.rathayatra.pl/jagannatha-puri.html http://www.rathayatra.pl/jagannatha-puri.html#comments Thu, 19 Mar 2009 12:04:01 +0000 admin http://www.cja.nazwa.pl/RY/?p=93 Jagannatha Puri is approximately 60km from Orissa’s state capital, Bhubaneswar. It is considered by many Hindus to be one of the four holiest places (dhamas) and is particularly revered by Vaisnavas as the home of Krishna in His form of Jagannatha, Lord of the Universe, as well as being the site of many of the pastimes of Sri Caitanya Mahaprabhu.
Puri is also known as ‘Sri Purusottama Dhama’ or ‘Martya Vaikuntha’, the abode of Lord Visnu on earth. Other names are Sriksetra (best of all sacred centres), Purusottama Ksetra (the abode of the supreme being), Nilachal, Nalagiri, Sankha Ksetra, and Jagannatha Dhama.

The Temple of Lord Jagannatha is one of the major temples in India. The worship of Lord Jagannatha is so ancient that there is no accurate record of how long it has been going on. It is strictly forbidden for non-Hindus to enter the Jagannatha temple.

Sri Ramanuja visited Puri between 1107 and 1117 AD and stayed for some time. Visnuswami visited Puri in the second half of the 12th century and established a matha near Markandeswar Tank, called Vishnuswami Matha. Nimbarka Acarya also made a pilgrimage to Puri, and Srila Prabhupada visited in January 1977.
A major reason that Puri is so important to Gaudiya Vaisnavas is because Lord Caitanya spent so much time here. Many of His pastimes with His most intimate associates took place at in this area.

Puri Highlights

Lord Jagannatha Temple

The present temple structure was built in the 12th century by King Choda Ganga Deva, replacing an earlier structure, which probably dated to the 10th century. There were other temples prior to these.
Once a year Lord Jagannatha, along with His brother, Baladeva, and sister, Subhadra, are taken out of the temple and pulled on huge chariots through the streets of Puri. It is from these huge chariots that the English word ‘juggernaut’ comes. Millions of devotees attend this festival every year, including the King of Puri, who sweeps the path in front of Lord Jagganatha’s cart.

Until recently, almost the entire temple was covered in white plaster, so much so that European sailors in previous centuries used it as a navigation point, referring to it as the ‘White Pagoda’ in contrast to the ‘Black Pagoda’ of Konarak, further up the coast.

Gundicha Mandir (Temple)

This temple, about 3km northeast of the Jagannatha temple, is the home of Lord Jagannatha for one week a year during the Ratha-Yatra festival. After this week He returns to His original temple. It is said that the wife of Indradyumna, the king who originally established the temple of Jagannatha, was known as Gundicha. The cleansing of the takes place the day before the Ratha-Yatra festival and is elaborately described in Sri Caitanya-caritamrta.
Non-Hindus can walk within the walls and see the beautiful garden, but they are not allowed in the temple building.

]]> http://www.rathayatra.pl/jagannatha-puri.html/feed 1